Merdiveni üçer beşer çıkardım.
Aha şimdi bir bir inemiyorum.
Sıçrayınca bir dam boyu uçardım.
Şimdi düzyollardan inemiyorum.
İki adım atarsam yere düşüyom.
Ağustos ayında inan üşüyom.
Yaşamak bu ise bende yaşıyom.
Çekildim köşeme sinemiyorum.
Gözlerimde görmez oldu bu sene.
Buruştu bak neler oldu bu tene.
Bilemedim neden titrer bu çene .
Ateşler içinde sönemiyorum .
Ayaklarım, bacaklarım sızılar .
Diş kalmadı döküldü hep azılar .
Benim için hayal oldu geziler .
Akan gözyaşlarım silemiyorum .
Bellerimi tuta ,tuta yürüyom.
Çok yakın olursa biraz görüyom.
Kimi görsem tanımıyom soruyom.
Artık sağdan sola dönemiyorum.
Adımları küçük küçük atarım .
Akşamları çok erkenden yatarım .
Hayalleri rüyalara katarım .
Hayel mi gerçek mi bilemiyorum .
Tutmaz oldu elim, ağrıyor dizim.
Kimseye geçmiyor bu günler sözüm.
Hanımda çekmiyor gayri bu nazım.
Oğlumu kızımı sınamıyorum.
Kulaklarım duymaz ,çoğaldı sızım .
Koşmayı unuttum kalmadı hızım .
Hergün yemek verir oğlum ve kızım .
Yaşlı insanları kınamıyorum.
Hızla koşuyorum doğru ölüme .
Sanki hazan vurmuş benim gülüme.
Ne yapayım konuşmayan dilime.
Neler olmuş çare bulamıyorum .
Eskilerde tiril tiril gezerdim .
Taşı sıksam ellerimle ezerdim .
Olur olmaz her şeylere kızardım .
Şimdi çok rahatım diyemiyorum .
Karadelim öldü gönül işlerim.
Ekmeğimi kesmez oldu dişlerim .
Beyazladı dökülüyor kaşlarım.
Gel diyorsun amma gelemiyorum.
HÜSEYİN KARA
17 MAYIS 2026
BİR PAZAR SABAHI
