Bir güzel görmüştüm ,o gün karşımda
On sekiz, on dokuz, yirmi yaşında
Bir ceylan bakışlı, aklı başında
Ben bende değildim, ben verdi bana
Nazende bakışlar, lüle saçları
Hilâle benzerdi kalem kaşları
Kâküle değerdi kirpik uçları
Öyle bir baktıki, can verdi bana
İncecik belleri, tatlı dilleri
Gamzeli yanakta, konca gülleri
Pamuktan yumşaktı, beyaz elleri
Tuttu ellerimden, nam verdi bana
Yıllar oldu, çok aradım, yoruldum
Bülbül gibi, güle küstüm darıldım
Sokaklarda, seni sordum sarıldım
Yolumu kaybettim,yön verdi bana
Türküler söylerdin, bize gelirdin
Gelmiyorsun, inan sana kırıldım
Gece olsa, ben kokundan bilirdim
Karanlık basmıştı, tan verdi bana
Aklıma düşer hep, sabaha karşı
Görmez olur gözüm mahalle çarşı
İnletirim bu gün, alemi arşı
Günümü kaybettim, dün verdi bana
Belki gelir dedim, yolu bağladım
Geceleri hiç durmadan ağladım
Bir ömür gittin sen, beni neyledin
Hasretini çekmek, şan verdi bana
Üşüyorum, dondum, yanarak söndüm
Ben senin adını her gece andım
Attın ateşlere, yıllarca yandım
Gül benzim solunca, ten verdi bana
Yokluğunla yandım, düştüm dillere
Seni bulmak için çıktım yollara
Evimi barkımı, attım ellere
Virane evlerden, han verdi bana
Sarhoş gibi, düşe kalka yürüdüm
Gayri iflah olmam, inan çürüdüm
Ayağımı hep yerlerde sürüdüm
Düşmek üzereydim, yan verdi bana
Çıkıp gelsen, sana altın bozdursam
Kollarına sıra sıra dizdirsem
Ellerimi saçlarında gezdirsem
Boynuna sarılmak, ün verdi bana
Karadelim, yıllar oldu yanarım
Kimi görsem sen gelirsin sanarım
Ağlayarak, hep ismini anarım
Beni benden aldı, sen verdi bana
HÜSEYİN KARA
01 ŞUBAT 2026
BİR PAZAR SABAHI
