Bu gün altı şubat ocaklar söndü
Saat dört on yedi yürekler yandı
Yedi katlı evler tabana indi
Enkazda diriler arıyorum ben
Cesetleri bulduk sırayla dizdik
Şehidin üstüne isimler yazdık
Kepçelerle sıra mezarlar kazdık
Yıkayıp kefene sarıyorum ben
Enkazlar üstünde karlar Buz oldu
Her evin önünde insanlar doldu
Cesetleri gören saçların yoldu
Çamurlu karları yarıyorum ben
Ne deseler göz yaşlarım akıyor
Kimi görsem Melül mahsun bakıyor
Agıtlar fiğanlar beni yıkıyor
Nutkum donmuş gibi duruyorum ben
Çadırlar kuruldu çorbalar hazır
İçeri girenler bulmadı huzur
Kızılay yetişti anında hızır
Yardım tırlarını Soruyorum ben
Yatağa yorgana biz hasret kaldık
Başa gelenleri Allah'tan bildik
Günlerce uyku yok hayale daldık
Bir damla suyum yok kuruyorum ben
Çadırlarda yapılıyor yemekler
Almaz oldu tadı diller damaklar
Boşa gitmez bizim burda emekler
Şimdi sofraları seriyorum ben
Kara delim geçmez oldu paralar
Herkes ile ortak olmuş yaralar
Ulu cami selâleri sıralar
Günden güne bittim eriyorum ben
HÜSEYİN KARA
06 ŞUBAT 2026
BİR CUMA SABAHI
